Świętego Aleksandra Newskiego w Białowieży

Jak co roku 12 września w miejscowym skansenie sprawowany był akafist ku czci Świętego Aleksandra Newskiego. Na zaproszenie właścicieli przybyli księża z miejscowej parafii wraz z parafianami oraz zaproszeni goście. Ks. Sergiusz Korch podziękował wszystkim za uczestnictwo w nabożeństwie i przytoczył przykłady z życia Świętego Aleksandra Newskiego, o Jego mądrości i dyplomacji jako przykład dla wszystkich nas żyjących w dzisiejszych czasach.
Kilka słów o skansenie.
Jest to prywatny skansen. Służy on właścicielom i bywa udostępniany na potrzeby związane z kultywowaniem tradycji i kultury miejscowej ludności. Można go także zwiedzać w okresie letnim i tzw. długich weekendów.
Początek rozwojowi skansenu dał wiatrak-koźlak, sprowadzony do Białowieży w roku 1978. Przewieziono go ze wsi Kotły koło Bielska Podlaskiego, jeszcze wcześniej stał we wsi Kuraszewo. Pochodził z 1925 roku. W 1983 roku grupa studentów białostockich, współwłaścicieli wiatraka, dokonała zakupu gruntów (ponad 4 hektary) pod przyszły skansen. Z czasem zaczęły przybywać następne obiekty, pierwszym był drewniany płot pleciony z tzw. balasów (1983-84 rok). Płot, wzorowany na starych ogrodzeniach, miał przeplatane pomiędzy trzema żerdziami świerkowe gałęzie. W wiatraku na pierwszym poziomie stanęły drewniane prycze (do dziś istniejące), a dla właścicieli przyjazdy do Białowieży, składanie drewnianych obiektów ściąganych z okolicy stało się sposobem na spędzanie wolnego czasu.
W 2004 roku postanowiono udostępniać skansen turystom. Obecnie drugie pokolenie, synowie właścicieli, również studenci białostockich uczelni, pomagają opiekować się skansenem.
Skansen w obecnej postaci to zasługa przede wszystkim prof. Anatola Odzijewicza, który od samego początku inicjował, organizował i kierował pracami przy rekonstrukcji kolejnych obiektów. Razem z nim największy trud budowy ponieśli: Jan Chwaszczewski, Jerzy Monachowicz, Jerzy Misiejuk, Mikołaj Aleksiejuk, Bogdan Leszczyński i inni. Skansen budowany jest przez współwłaścicieli za ich własne środki.
Skansen obejmuje obszar ponad pięciu hektarów łąk między rzeką Narewką i ulicą Zastawą. Za rzeką rozciąga się ściana obszaru ochrony ścisłej Białowieskiego Parku Narodowego. Na terenie skansenu stoją trzy chaty – najstarsza z 1886 roku z Czyżyk, z Klejnik z 1893 roku i z 1897 roku z Białej koło Bielska Podlaskiego, dwa wiatraki, ule w pniach, stodoła, spichlerz, studnia, wielki krzyż prawosławny, czasownia św. Aleksandra Newskiego i bania.
W ubiegłym roku został też ufundowany przez właścicieli Krzyż na pamiątkę tragicznych wydarzeń z 1915r, gdzie część mieszkańców Białowieży i wielu innych parafii podlasia zostało przymusowo wywiezionych w głąb Rosji.
Skansen zaczął powstawać w 1978 na ziemi Alesi i Stiepana Bajko z Białowieży. Wówczas to, jak opowiada w jednym z wywiadów Anatol Odzijewicz kupił on stary wiatrak i z grupą przyjaciół zaczął go skladać właśnie w tym miejscu. Tę pierwszą grupę stanowili Mikołaj Aleksiejuk, Jerzy Monachowicz, Michał Bajko, Eugeniusz Czykwin, Bogdan Leszczyński, a nieco później dołączył Jan Chwaszczewski.
Святый благоверный великий княже Александре, моли Бога о нас!